Απορροφώμενες αυτές στην κοινωνία είχαν τη μορφή μιας επιθυμίας που θέλει να σπάσει τον κανόνα και ο κανόνας που θέλει να αναστείλει την επιθυμία. Δηλαδή μια σχέση κανόνας/παράβαση(π.χ. τεντυ μπόι). Στις μέρες μας ο Γάλλος κοινωνιολόγος ALAIN EHRENBERG παρατήρησε, ότι πλέον στην κοινωνία μας το ιδανικό άτομο δεν είναι το υπάκουο, το πειθαρχημένο αλλά εκείνο με τις πρωτοβουλίες τα κίνητρα και τα αποτελέσματα που μπορεί να αποδώσει στο μέγιστο των ικανοτήτων του. Δηλαδή το άτομο δεν ελέγχεται από μία εξωτερική τάξη, νομική συμμόρφωση στις οποίες η όποια παράβαση προκαλεί την ενοχή, η οποία ενοχή είναι ένα από τα βασικά συμπτώματα της κατάθλιψης αλλά πλέον οι ενοχές προέρχονται από τις δικές μας νοητικές και ηθικές ικανότητες οι οποίες κρίνουν τους εαυτούς μας. Αποτέλεσμα αυτού δε είναι να έχει αλλάξει πλέον ο πυρήνας της κατάθλιψης και από την “ΕΝΟΧΗ” έχουμε περάσει στο αίσθημα της αποτυχίας για το τι θα μπορούσαμε να κάνουμε και το τι κάνουμε, είτε σύμφωνα με τις προσδοκίες μας είτε σύμφωνα με τις απαιτήσεις του οικογενειακού και μη κύκλου.
Εξ αιτίας των παραπάνω αλλάζει και η δομή της ανθρώπινης ψυχής. Το κύριο μέλημα της πλέον δεν είναι αν έχει το δικαίωμα να κάνει κάτι αλλά μέχρι που μπορεί να φτάσει αυτή, δηλαδή δημιουργείται μια σχέση δυνατού/αδύνατου και συνάμα αλλάζει και η δομή της κατάθλιψης στην κοινωνία, που από τα πρώιμα συμπτώματα που είχε θλίψη, πόνο στη ψυχή και ενοχές, περνάμε στο άγχος αν θα τα καταφέρουμε, στην αϋπνία, στην αναστολή και στη φράση που πολλές φορές όλοι μας θα έχουμε ακούσει “δυσκολεύομαι να είμαι ο εαυτός μου.
Σημαντικό ρόλο στην εκδήλωση της κατάθλιψης στην εξάπλωση της στις βιομηχανικές ζώνες και στις ανεπτυγμένες τεχνολογικά περιοχές έπαιξε ο καπιταλισμός και από τη δεκαετία του 70΄ και μετά το λεγόμενο “ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ” που όξυνε αυτό το κλάσμα δυνατού και αδύνατου.
Με τη βοήθεια της τηλεόρασης, η αρχή τα πάντα είναι πιθανά άρχισε να βομβαρδίζει το μυαλό των ανθρώπων, η ανάγκη για περισσότερα υλικά αγαθά που μέσα απ την τηλεόραση άρχισε να προβάλλεται σαν τρόπος ζωής. Αργότερα με την εξέλιξη της επιστήμης ο άνθρωπος συνέχισε αυτό το μοναχικό ταξίδι στην έρημο της ζωής που έχει επιλέξει με τη βοήθεια του διαδικτύου. Ακόμα και προσωπεία εφευρέθηκαν και αναπτύχθηκαν με τη βοήθεια της πλαστικής χειρουργικής. Τα ναρκωτικά εξαπλώθηκαν και έδωσαν μια πολύ εφήμερη ηδονή στην ανηδονία της κατάθλιψης, με κόστος ακόμα και τη ζωή αυτού που υποφέρει από κατάθλιψη.
Μοναχικοί σύμμαχοι σε αυτή την άνιση μάχη των ασθενών με την ασθένεια αυτή, που θα μπορούσαμε να τους παρουσιάσουμε και σαν μια όαση στην έρημο της ψυχής των πασχόντων, είναι όλοι εκείνοι οι επαγγελματίες της υγείας όπως οι ψυχίατροι, οι ψυχολόγοι και κάθε επαγγελματίας που έχει πάρει κάποια εξειδίκευση πάνω στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης.
Το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που πάσχουν από κατάθλιψη, ώστε να τους θυμίζει ότι δεν είναι μόνοι τους σε αυτή τη μάχη!